వై దిస్ కొలవెరి ?

కవిత రచన : సాత్విక

నా ఆయువే లేకుండా ఉన్నట్టుందే తనేదూరమైతే

ప్రాణవాయువుతో పనే లేదంటోంది తనేప్రక్కనుంటే

దూరానున్న ఆ నీరే మేఘముతో  ఘర్షించకుంటే

'వాన చినుకై'  ఆ దివినుండి ఈ భువికే చేరకుంటే

తిరిగి ఆ జలమే  వేడితో రమించి ఆవిరే కాకుంటే

                    ఘర్షణా,గమనం,సంగమం 

             కలబోసిన జీవనచక్రం ఇదేనంటుంటే

తనే దూరమై ఈ ఎడబాటు నన్నే ఆణువణువూ దహించేస్తున్నా

ఘర్షణలోనిదే ఈ భాగమనుకొని ఆనందముగా అనుభవిస్తున్నా

'అమ్మతనం రుచే చూపించింది' తన తలంపుతో నేను కన్న ప్రతి కలా

అదే కలలో అద్భుతమే కనిపించే తనతో నా ఈ జీవితానికి ప్రతీకలా ... 

ఘర్షణ = జీవన పోరాటం, వొడి దొడుకులు, ఆలోచనా-ఆచరణ, అంతరాత్మ...

గమనం = ఉచ్వాస నిచ్వాసం, కాల ప్రవాహములో జీవన గమనం ... 
సంగమం = కంటి చూపు చిత్రముతో, బుద్ధి వాస్తవముతో, ఆలోచన పరిస్థితులతో ...  

కవిత్వం కాటేస్తే ?

రచన : సాత్విక

(మొదటి భాగం)

(వాడుక భాష)

ప్రొద్దున్న లేట్ గా లేచినాను ఫ్రెష్-అప్ అయ్యాను…
కుళాయి లో నీళ్ళు కూడా రావడం లేదు స్నానం చెయ్యాలా ?

ఆఫీసుకొస్తుంటే వానలో తడవాల్సి వచ్చింది...
సిటి బస్సులో ఎక్కినా ప్రశాంతత లేదు 'చిల్లర','టికెట్' పాస్ చేయలేక చచ్చా...
ఈ మేనేజర్ గాడికి పనిలేదురా బాబోయి... చంపేస్తున్నాడురో ....

(కామెడీ కాటేయబడిన వాడుక భాష)
స్వప్నలోకానున్న నన్ను ఉషోదయకిరణాలు ఆహ్వానించే భువిలోకి,

ప్రకృతే పలకరించే గుమ్మంలో - కాదనలేక అలరించా నాకున్నంతలో …

అలలే దరి చేరని సాగర తీరం నిజమనిపిస్తున్నా,

కలలే మిగిల్చిన తన జ్ఞాపకాలు చెరపలేకున్నా …

ప్రకృతే పలకరించింది నన్ను ముద్దు ముద్దుగా ,

మైమరచిపోయ ఆ ప్రేమలో తడిసి ముద్ద ముద్దగా …

పరిస్థితే ప్రక్కన నిలచే చిల్లర చిల్లరగా 

ఆనక, చెల్లు చీటీ చేతికొచ్చే మెల్ల మెల్లంగా…

అనిపిస్తోంది నాకు,  "కాసేపు ఆగదా ఇప్పటికైనా ఈ కాలం" 

కనిపిస్తోంది కూడా   "విధి నా పై వేసిన తన జాలము (గ్యాలం)"… 

లవ్ ప్రోపోజల్ ...

కవిత రచన : సాత్విక

వాస్తవమే కలగానున్నా

కల్పితమే నిజమౌతున్నా

తొలచిన  మనసులలో 

తలవని క్షణమన్నది గెలవని నిజముగ

విరబూసె విశ్వమున జీవనాధారముగా

అవతరించే ఈ జగతిన గగన కుసుమముగ … నీ పేరే....

ప్రేమా ! ప్రేమా !!

ప్రేమన్నది నిజమన్నా

మతలబ్బె కాకున్నా

నమ్మాలని లేకున్నా 

నిను చూసాకే నేనౌనన్నా ….

మనసులో దాగున్నా

నమ్మించ లేకున్నా 

నటించ రాకున్నా 

నిజమేంటంటే … నన్ను నేనే కాదనుకున్నా ....

అందుకే నోరు తెరిచి అడిగేస్తున్నా ... " కలిసి శ్వాసిద్దామా "?

ఎందుకో ఏమో? అందుకేనేమో!!

కవిత రచన : సాత్విక

'నిన్న' అనేదే చేయూత ,

'నేడు' అన్నది  తుళ్ళింత , 

'రేపు' అవ్వాలి కవ్వింత ,

సరైన ఆలోచనతొ ముడిపడినదే ఇదంతా,

'మనకంటి చూపైనా చేరగలిగే దూరం' కూసింత,

అయిననేమి దాని హద్దే అవతరించే 'ఆకాశమంత'…  

'రాపిడి' నడవడిలోనే స్వచ్ఛమైన  'అగ్గి' దాగున్నది,

'రాపిడే రాజీబడితే'  అగ్గైనా బట్టబయలు కాకున్నది,

కష్టాల కొలిమిలోనే "ఆలోచన" సెగ రగులుతుంది ,

అందిపుచ్చుకుంటే అవరొధముల గని కరుగుతుంది… 

'ఎత్తుకు  పై ఎత్తు',  కానే కాదు ఎవడో కట్టే తాయత్తు,

ఈ తత్త్వం తలకెక్క మనకవసరం "ఆలోచనా" కసరత్తు,

"ఆలోచనాతీరు" మార్చుకుంటే ఏదైనా అవుతుంది నీ సోత్తు,

అదే అర్ధమైతే ఈ జీవితమే నీ అడుగులకు మడుగులొత్తు… 

ఓడిన ఆ ఒక్క క్షణం నీది కానేకాదని తెలుసుకో,

ఓటమే ఒప్పుకోక వేగిరముగా ముందుకు సాగిపో,

నువ్వే 'గెలిచే' క్షణాలు ముందున్నాయని మరువకు,

జాప్యం చేయక కాలంతో జతకూడి ఆలోచన మార్చుకో…

'భూమి-ఆకాశం' కలిసే చోటే లక్ష్యంగా నిర్దేశించినా, నీకేల చింత, 

అనుకో, ఆ దూరమే నీవు పయనించ దొరికినట్టి అవకాశమంత,

ఆలోచనాసరళే మారితే,

నీ 'కన్నీళ్ళే' నీకే దాసోహమంటూ స్థితినే మార్చుకుంటాయి,

'ఆనందభాష్పాలు'గా గతి తప్పక అదే కంటినుండి ప్రవహిస్తాయి…

సంధిస్తున్నా! నీవు సమాధిలొనున్నా?

కవిత రచన : సాత్విక

'ఆటుపోటులే ఉనికిగనున్న అల'    ఎదురీతకై యోచించునా?

'నీ తలంపులోని  మైమరపే '   నా మదిని విడువకున్నా ,

'నీతో నే గడిపిన క్షణాలే'     కదలనీక కాలానికి కాపుకాస్తున్నా,

'కలగానైనా రెప్పపాటు కాలమైనా'     కునుకే తీయలేకున్నా,

'కలైనా కాకూడని కాలం'     పీడకలై వీడిపోదాయని యోచిస్తున్నా … 

'వెలుగే తన నీడకై వెదకిన'     దరిచేర్చుకోని ఆ నీడదే గెలుపౌనా?

'వేదన రగిల్చిన జ్వాలలోని వెలుగే నేనైతే'       నా నీడగా నువ్వే మారెనా,

'వెలుగు-నీడల వెలయాట్టు'లో        ఈ ఎడబాటే రాసుకోని ఒప్పందమా,

'నా అశ్రువులొని ప్రతి బిందువు'లో    ప్రతిబింబిస్తున్నావని తెల్సుకున్నా,

'ఆ ప్రతిబింబమే వెలుగుకు నీడగా చూపి'    అనుక్షణం నిన్నే గెలిపిస్తున్నా …  

'సమాధానం లేని ప్రశ్నకి జవాబే'      ప్రశ్నే లేని సమాధానమా ?

'నన్ను విడచి నీవెందుకు వెడలిపోయావని'        ఆవేదనతో నేనడిగితే ,

ఈ ప్రశ్నతో 'నిన్ను-నన్ను'       వేరు చేయద్దని మౌనంగా నీవంటుంటే,

'ప్రశ్నించలేని నా ఈ పరీస్థితికి'      ఏడ్వలేక వెక్కి వెక్కి నవ్వేస్తున్నా ,
'సమాధానం లేని ప్రశ్నవి నీవైతే'      ప్రశ్నించలేని నేనే  సమాధానమౌతున్నా …