ఈ దారి ! రహదారి !!

కవిత రచన : సాత్విక 

ఓరోరి సామాన్యుడా, పొద్దు పొద్దునే లేస్తూనే ....

అవినీతి అన్యాయం అక్రమం అని అరవడం ఆపవోయి ,

ఆలోచించి నిజం గ్రహించి మార్పుకి నాంది పలకవోయి,

మనం మారితే , రేపటి తరం అదే మారుతుందోయి,

నీవే మారకుంటే, ఎప్పటికి మార్పుండదు అంతేనోయి,

వేల కోట్ల కోసం, బడా-బడా నాయకులు చేసారూ చోటాసా స్కాములు,

వంద నోటు కోసం, ఎడా-పెడా సామాన్యులు వేస్తున్నారు బ్యాక్-డోర్ స్కీములు,

వంద నోటు కోసం నీవు నడిచిన రూటు ముందు,

వేల కోట్ల కోసం వారు పడిన పాట్లు వెలవెల బోయెరా,

ఆశ ఉండీ అవకాశం రాని అదృష్టం నీదిరా,

అవకాసమొచ్చి ఆశ చావని దౌర్బాగ్యం వారిదిరా...

దోచుకున్న సొమ్ములో ఎక్కువ-తక్కువలు,

అవినీతి పాళ్ళలోని తక్కువ-ఎక్కువలు,

బలహీనతకివే నేరు కొలమానాలు...

వారి బలహీనత సమర్ధనీయం కాదోయి,  ఏ మాత్రం,

నిజం తెలుసుకొని బలపడవోయి, నీవు మాత్రం…

రసీదులొదలి నీవు చెల్లించిన పైకాలు లెక్క పెట్టుకో,

జీవిత క్రీడలో చేసిన అక్రమాల స్కోరెంతో చూసుకో,

కరప్షణ్ బ్యాంకులో, పొందిన ర్యాంక్ ఎంతో తెలుసుకో,

నీలోని అవినీతిని ఇకనైనా రూపు మాపుకో...

నీ భర్తో - నీ భార్య

నీ అక్కో - నీ చెల్లో,
నీ అన్నో - నీ తమ్ముడో,

తప్పు చేస్తే నువ్వు వెన్నుతట్టకోయి,

ప్రశ్నించీ నిలువరించి తెలియచేయవోయి,

వినకపోతే బయటపెట్టు తప్పులేదులేవోయి,

న్యాయముగా పొందినది తగు రీతిన దాచుకొనుటే పొదుపురా,

అన్యాయముగా అందునది మనకొద్దన్న ఆలోచనే అదుపురా,

మనకెందుకు ! మనకెందుకు ! అన్న పదం మరిచిపో,

పద ముందుకు, పద ముందుకు అని నువ్వు మారిపో..

మనమీ ఆలోచనకి బీజము నాటేద్దాము,

ఆలసించక నిరసించక ఆచరించేద్దాము,

మన నైజాన్ని మార్చుకొని చూపిద్దాము,

సమాజాన్ని తరువాత బాగు చేసేద్దాము..

చిల్లరమార్గం వదిలేద్దాము, 

ఇదే నిజాయితీ అని భావితరానికి చాటేద్దాము,

రాచమార్గం నిర్మిద్దాము, 

అదే ఆనవాయితీగా తరతరాలకి పాటిద్దాము...

తూచ్..తూచ్........తూచ్ !!

కవిత రచన : సాత్విక 

అడగకనే స్ప్రశించావు ,

వలదన్నా వరించావు ,

పదే పదే పలకరించావు ,

నిలువరించినా నో అన్నావు ,
నీ కెందుకంత అభిమానం నేనంటే ...

నే తడిమితే కందిపోతావు, 

నే నిమిరితే వలదంటావు,
నే కలబడితే చెదరిపోతావు,
నీ కేందుకంత బెదురు నేనంటే ...

కసురుకున్నా  కదలలేదు,
విసురుకున్నా వదలపోలేదు,
చీదరించుకున్నా చికాకుపడలేదు ,
నీ కెందుకంత ఓర్పు నా విషయంలో …

నీ గమనంతో , నన్ను ఉక్కిరిబిక్కిరి చేసావు,
నీ కవ్వింతలతో , అనుక్షణం ఉడికించావు,
నా తనువంతా , ఆణువణువూ పయనించావు,
ఈ తమకంతో, నేను నీవే మైమరచిపోయావు,
నీ కెందుకంత ఆరాటం నేనంటే ...

కందకి లేని 'నిన్ను' కత్తిపీటకి ఎందుకన్నారు ?
ఆ 'నువ్వు' నువ్వేకదా ... ' దురద '  ('itch')..
అందుకే తీర్చుకున్నాను ఇలా ఈ నా సరదా...

కొంతమంది విషయంలో ఆ 'నువ్వే' ప్రియురాలు,
మరి కొంతమందికి ఆ ప్రియురాలే 'నువ్వు...'  
(ఒప్పుకోవటానికి మరీ మొహమాటం మీరూను ..పర్లేదులెండి  తూచ్..తూచ్......)

నాకు ఓ.కే. మీకూ ఓ.కే నా ?

కవిత రచన : సాత్విక 

నిస్వార్ధమైన ప్రేమ నిజం కాదని తెలుసుకో,
నిగూఢమైన ఈ నిజాన్ని ఎఱిగి మసులుకో,

ప్రేమ కోరుతుంది ' ప్రేమనే ' అన్న నిజం మరువకు,
ప్రేమించడం అంటేనే  ' ప్రేమ 'ని పొందుట కొరకు,

నిస్వార్ధంగా ప్రేమిస్తున్నానని నువ్వు ' భ్రమ ' పడకోయి,

ప్రేమ ని యిస్తున్నానన్న ' తలంపే '  నీదోయి,

మనస్సే కోరుతోంది ' నిస్వార్ధ ప్రేమ ' అనే  'భావనే'  కిరాయి,

ఈ సత్యమెరగక చేయకు  నీ  'మనస్సునే'  నీకు పరాయి,
సరితూచుట యిచట తగదోయి, అవి పంచుకున్న ప్రేమలే కదోయి,
ఎంచిచూచుట వలదోయి ,  ప్రేమని కొలిచే తులాభారమే లేదోయి,

నిషేదించు ' నిస్వార్ధం '  అన్న ' పురానా ' వాక్యాన్ని,
కలిగించు  పంచుకుందామనే ' నయా ' స్వభావాన్ని,

' నిస్వార్ధం ' అనే మాటకి మనందరం చేసేద్దాము అంపకాలు,
తారతమ్యాలు వదలి,  పెట్టేద్దాం ఈ సనాతన ఒరవడికి సంతకాలు,

నిస్వార్ధమయిన ప్రేమని పంచానని నీవు తలిస్తే,
అంతర్లీనముగా ' తృప్తి 'ని పొందే అలవాటుకి నీవు బానిసవే,
నిస్వార్ధం కాదది,  ' నీ ' స్వార్ధం కూడా దాగుందని నీ వెఱుగవోయి...

మనస్సు విప్పలేను ! కవిత రాయలేను !!

కవిత రచన : సాత్విక 

ప్రియురాలు కోరింది తన పై ఒక కవిత రాయమని,

నా కవితా భావాలు , తెరతీస్తాయి ఎన్నో అపార్ధాలు,

ఆమే ఆలోచనే, నా గుండెల్లో రేకెత్తిస్తుంది పెను తుఫా'నే',

ఆమే తాకిడే, నా మది లోతుల్లో రగిల్చేను ఓ అలజ'డే' ,

ఆమె వలపే, నా లో నిలుపును తన తలపుల సంఘర్ష'నే',

ఆమే సహచర్యమే, నాకు మత్తెక్కించే ఒక మాదక ద్రవ్య'మే',

ఎలా చెప్పను ఈ వింత భావన, కాకూడదివి కవితకు ప్రేరణ,

ప్రియురాలి చిరునవ్వే సిరులోలికించే ఆభరణం అనినచొ,

నే పుత్తడి బహుమతిని నీరువదిన్చునని తను బ్రమపడునేమో,

జవరాలి ముంగురులు వసంతాన ఊగే గాలి తెమ్మరులనినచో,

వసంతాన విహారయాత్రలు వారింతునని చింతపడునేమో,

తనకోసం నా హృదయంలో ప్రేమ మందిరము నిర్మించాననిచో,

రహదారి లేని నిర్మాణము తనకేల అని మిన్నకుండునెమో,

తన అందానికి సాటి రాదు ముల్లోకానా మరో అతివ అనినచొ,

ఏడేడు భువనాలు ఏల మరిస్తివని తను కలతచెందునేమో ,

ఇంకొన్ని భావాలను ఈ రచనలో మరిన్ని పంక్తులుగా జత చేసిన,

తన మనోభావం దెబ్బ తినిందని నా ప్రేమకు విడాకులు తుంచునేమో,

కవిత ఎలా రాయ గలను ? ఆమె కోరికేలా తీర్చ గలను ? 

అందులకే, నే మనస్సు విప్పలేను , ఈ కవిత రాయలేను...

చి'లిపి' ప్రయత్నం !!

కవిత రచన : సాత్విక  

పగలు రేయిల నడుమ సంధికి సాక్ష్యిగా నిలచిన సాయంత్రం,
సెగల సూరీడు వగల 'చందు'రుడు కక్ష మారే ఈ సమయాన,
జతకోరు మనస్సు జాతరచేసు వయస్సు,  కక్షబూనిన విషయాన,
యుద్ద నీతిని మరచి ఒకరికొకరు సాయం అందించుకున్న తరుణాన,
మౌనానికీ, మాటకీ వారధిగున్న 'అ','ఊ' లను మనస్సు ఆశ్రయించగా,
ఇరువురిలోన తలెత్తిన సిగ్గుమందారాలకు  వానమే తలదించుకున్న వైనాన,

సంధ్యా గాలులు సాక్ష్యమివ్వక చల్లగా జారుకొనెను ఆ వేళ,
'ఆ'సక్తి (శక్తి) కి,  వారి శక్తికి సాగిపోతున్నదీ నిరాయుధ పోరాటం,
వారిరువురిలో అస్సలు గెలుపెవరిదన్నది అసంధర్బపు ఆరాటం,
రాణించిన 'ఆ'సక్తి (శక్తి) గెలిచి  --   వారోడిన, 
మైమరచి వారోడి -- 'ఆ'సక్తి (శక్తి)ని  గెలిపించినా,
మరువజాలని ఈ పోరు లో  ఆసాంతం సుఖాంతమే... !!